W węższym zakresie popem nazywa się bardziej „miękki” i nastawiony na masowego odbiorcę odłam muzyki rockowej, charakteryzujący się prostotą, melodyjnością i szerszym niż w klasycznej muzyce rockowej użyciem syntezatorów i studyjnych technik nagraniowych.
Często style popowe są „łagodniejszymi” odmianami pierwotnych stylów wyrosłych z różnych odmian muzyki rozrywkowej (nie tylko rockowej), lub kombinacjami tych odmian tak zestawianymi, aby usunąć brzmienia nietolerowane w danym momencie przez większość potencjalnych słuchaczy, oraz aby zachować brzmienia, które są aktualnie modne.
Charakterystyka Typowy utwór muzyki pop zazwyczaj składa się ze stosunkowo krótkich partii muzycznych granych na gitarze elektrycznej, brzmieniu basu, perkusji i wokalu oraz bardzo chwytliwym refrenem i zapożyczeniami z innych stylów muzycznych.
Głównym nośnikiem muzyki pop jest piosenka, trwająca zazwyczaj od dwóch i pół do trzech i pół minuty, charakteryzująca się spójnym i wyraźnym elementem rytmicznym, popularnym stylem oraz prostą, tradycyjną strukturą. Budowa wielu popularnych utworów opiera się na zwrotce i refrenie, przy czym refren służy jako ta część ścieżki, która ma zapadać w ucho poprzez proste powtórzenia, zarówno muzyczne, jak i tekstowe.