Koszulę wierzchnią nazywa się jypła. Jest to biała koszula z długimi rękawami ozdobionymi haftowanymi wzorami. Dawne jypły nie miały guzików, a hafty musiały być obowiązkowo w kolorze żółtym i składały się z trzech rzędów o ściśle ustalonym wzorze. Współcześnie używane koszule wierzchnie zmieniły swoją formę: posiadają guziki, a hafty uległy znacznemu uproszczeniu i często wykonywane są w kolorze pomarańczowym, a nie żółtym.
Kolejnym elementem bielizny jest halka zwana podłuczka (podłüćka). Dawniej składała się ze stanika i doszytej do niego spódnicy, obecne szyte są bez stanika, na gumce. Według opisów z I połowy XX wieku kobiety nosiły trzy halki: dwie białe i jedną czerwoną (wykonaną z flaneli lub kretonu), a dopiero na nie zakładały właściwą spódnicę. Współcześnie nosi się tylko halki białe.
Spódnica thumb|left|Spódnica niebieska przykryta od przodu fartuchem zielonym jako element stroju na Boże Ciało (narodowego) Spódnica (rök) wilamowska z I połowy XX wieku szyta była z materiału o szerokości 3–4 m, który u góry zszywano w wąskie fałdy na pasie o długości około 80 cm. Przednia część, zakrywana fartuchem, robiona była z gorszej jakości materiału. Spódnice dzieliły się na kilka rodzajów.