Po reformach Sulli liczba pretorów wzrosła do 8, w czasach Cezara do 16, a za cesarza Klaudiusza do 18.
Nowe urzędy pretorskie, jakie powstawały od czasów Sulli, miały z reguły szczególne kompetencje, byli to urzędnicy jurysdykcyjni do konkretnych spraw: praetor de liberalibus causis (od wyzwoleń), praetor fideicommisarius (od zapisów spadkowych), praetor fiscalis (skarbowy), praetor hastarius, praetor tutelaris (od opieki), praetor aerarii (skarbowy)Encyclopedic Dictionary of Roman Law.
W okresie republiki pretorzy byli wybierani przez komicja centurialne na jeden rok. Po utworzeniu cesarstwa, za pryncypatu, pretorzy utrzymali swe uprawnienia w jurysdykcji cywilnej i karnej, ale już w czasach dominatu ich władza była czysto honorowa.
Przypisy
Bibliografia Adam Ziółkowski, Historia powszechna. Starożytność, Warszawa 2009, s. 735.
Kategoria:Tytuły w starożytnym Rzymie