Po śmierci dziadka, Mary wraz z rodziną przeprowadzili się do okazałej rezydencji w pobliżu Barking też blisko Londynu, jednak ogromny dom pochłaniał pieniądze, które Edward odziedziczył po swoim ojcu, więc dwa lata później zbankrutowany Wollstonecraft uciekł z żoną i dziećmi do Walkington, malutkiej wioski położonej blisko Beverley w hrabstwie East Riding, gdzie czynsze były dużo niższe niż na południu, krajobraz był nieprzyjazny, zaś ludzie mieli zaściankową mentalność. Latem 1770 roku, po narodzinach najmłodszego brata Mary, rodzina Wollstonecraftów przeniosła się do Beverley. Po ciężkich doświadczeniach matka Elisabeth popadła w depresję, zaś opieka nad rodzeństwem w całości spoczęła na barkach jedenastoletniej Mary.
Po przeprowadzce do Beverley Mary mogła pójść do szkoły, gdzie zamiast historii, matematyki i łaciny oferowano jej lekcje szycia i prostego dodawania, co wywołało jej silny sprzeciw.