Ciekawym pomysłem profesora było wykorzystanie równoległego do rzeki Brdy łańcucha jezior polodowcowych (Lipkusz Duży, Lipkusz Mały, Moczar, Czarne i Białe) na trasie długości 10 km, przez co oszczędzono koszt sztucznego kanału o tej samej długości. Ponadto uzyskano zwiększenie poziomu piętrzenia o 7 m ponad poziom piętrzenia uzyskany na zaporze w Pieczyskach (18 m)Wakacje 2020. Kanał lateralny rajem dla miłośników aktywności na wodzie.
W 1946 roku Zjednoczenie Energetyczne Okręgu Pomorskiego zleciło ponownie profesorowi Pomianowskiemu i inż. Hoffmanowi opracowanie zaniechanego projektu. Tym razem przewidywano większy rozmach – np. zatopienie wioski Olszewka oraz zwiększenie spadu do 31,5 metrów brutto do rzędnej piętrzenia na zaporze w Pieczyskach 81,5 m n.p.m.
Ostateczna decyzja o budowie zapadła w 1953 r. Trwała ona do roku 1960 i pod koniec jej realizacji dokonano rozbiórki zabudowań wsi Olszewka oraz przesiedlono ich mieszkańców. Nie wykarczowano jednak wszystkich drzew, co spowodowało, że na dnie do dzisiaj pozostają liczne przeszkody w postaci kikutów drzew. Pod wodą zachowały się również fundamenty budynków, resztki ogrodzeń i piwnice. Napełnianie zbiornika zakończono 30 listopada 1960 roku, a elektrownia została oddana do eksploatacji 4 marca 1961 roku.