Michel Kikoïne (wł. Michaił Perecowicz Kikoin, ros. Михаил Перецович Кикоин) (ur. 31 maja 1892 w Homlu, zm. 4 listopada 1968 w Cannes) – francuski malarz pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie bankiera Szmula Pereca Kikoina i jego żony Geni, gdy miał kilka miesięcy rodzina przeniosła się do Rzeczycy. Mieszkał tam ojciec Geni, rabin Izzak Czjuni pochodzący z Lucyna. W 1904 Kikoinowie przenieśli się do Mińska, Michaił rozpoczął tam naukę w Szkole Handlowej równocześnie uczęszczając do szkoły rysunkowej Jakuba Krugera, gdzie poznał Chaima Soutine. W 1908 wbrew woli rodziców obaj wyjechali do Wilna, gdzie rozpoczęli naukę w szkole sztuki użytkowej na Antokole, tam zaprzyjaźnili się z Pinchusem Kremegne. W 1912 wyjechał do Paryża, gdzie mieszkał jego brat Josif. Zamieszkał wśród innych artystów na emigracji w „La Ruche”, gdzie wcześniej zamieszkali Chaim Soutine i Pinchus Kremegne i zaczął używać imienia i nazwiska Michel Kikoïne. Rozpoczął studia w École des Beaux-Arts w pracowni Fernanda Cormona. Po wybuchu I wojny światowej zaciągnął się do armii francuskiej, a szybko został przeniesiony do rezerwy. Od 1914 wystawiał swoje pace w Salonie Jesiennym i Salonie Niezależnych. W 1918 poślubił Różę Bunimowicz, dwa lata później urodził im się syn Jakub.