W tym składzie, w dniach 12–25 listopada 1920, pułk uczestniczył w zagonie na Kiejdany. W lutym pułk został uzupełniony przez część III dywizjonu 2 pułku strzelców konnych (II dywizjon huzarów).
23 pułk Ułanów Nadniemeńskich Kolejną formacją, do której tradycji odwołuje się 23 pułk ułanów, był sformowany na początku lipca 1920 w Wilnie ochotniczy pułk jazdy rtm. Jerzego Dąbrowskiego, którego trzon stanowił IV dywizjon 3 pułku strzelców konnych. W jego składzie był też szwadron marszowy i szwadron karabinów maszynowych pułku Jazdy Tatarskiej oraz oddział konnych wywiadowców Nowogródzkiego pułku strzelców. Oddział nazywany był pułkiem Obrony Wilna lub Jazdą rtm. Dąbrowskiego. Po walkach w obronie Wilna do swej macierzystej formacji odszedł szwadron marszowy pułku Jazdy Tatarskiej, a rtm. Dąbrowski otrzymał rozkaz sformowania 211 ochotniczego pułku ułanów. Ułani nadniemeńscy walczyli w bitwie warszawskiej, a następnie niemeńskiej. Potem dołączyli do grupy wojsk gen. Lucjana Żeligowskiego i w ich składzie ruszyli na Wilno. Pod koniec stycznia 1921 roku, 211 ochotniczy pułk Ułanów Nadniemeńskich został przeformowany w 23 pułk Ułanów Nadniemeńskich.