Zarówno skala oraz konsekwencje, jak i sam fakt zaistnienia wypadku został utajniony przez radziecką władzę, a w usuwanie szkód początkowo zaangażowanych było szacunkowo ok. 1000 osób. W czasie tej akcji zdarzało się, że bębny pękały wylewając zawartość, która następnie była zbierana łopatami przez marynarzy. Wskutek skupienia zbyt dużej masy odpadów dochodziło do przekroczenia ich masy krytycznej i w konsekwencji niekontrolowanych reakcji łańcuchowych z uwolnieniem promieniowania Czerenkowa włącznie. Pierwszy etap bezpośredniej akcji ratunkowej i usuwania szkód trwał od 1983 do 1989 roku. Dopiero w 2017 zakończono opróżnianie i zabezpieczenie znajdujących się w budynku nr 5 ponad 22 tysięcy zużytych elementów paliwowych. Przeprowadzono ją pod nadzorem Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej. Była to największa operacja tego typu w historii ludzkości.
Przypisy
Bibliografia Janusz Piekałkiewicz, Wojna na morzu 1939-1945, Janki k. Warszawy, Wyd. Agencja Wydawnicza Jerzy Mostowski, ss. 32-34; 40; 42; 44; 46; 68; 71; 103, 2002, .
Linki zewnętrzne (ang.): Strona poświęcona bazie Zapadnaja Lica
Kategoria:Armia Czerwona Kategoria:Zimna wojna Kategoria:Fiordy Kategoria:Geografia Rosji Kategoria:Bazy morskie Federacji Rosyjskiej Kategoria:Katastrofy w 1982 Kategoria:1982 w ZSRR Kategoria:Wypadki jądrowe Kategoria:Katastrofy ekologiczne w Związku Radzieckim Kategoria:Obwód murmański