W La numismatica medievale nell’Italia meridionale, Salerno 1991.. Wraz z normańskimi krzyżowcami follaro przedostało się dalej – na Bliski Wschód, gdzie jako jednostka monetarna obiegało w księstwie Antiochii, hrabstwie Edessy, w domenach krzyżowców na Cyprze i na Rodos«Follaro» w L'Enciclopedia Italiana (Treccani), Roma 1934 ..
Zapożyczeniem od łacińskiego follis miałby być również tatarski pułO bezpośrednim pochodzeniu według G. A. Fiodorowa-Dawydowa świadczy emitowanie w Azowie (głównej mennicy Złotej Ordy) pułów, zwanych też follero (folaro), i oparcie tamtejszego systemu monetarnego na funcie (libra) genueńskim (Monety opowiadają o historii, Warszawa 1966, s. 121). Złotej Ordy (XIII–XV w.), a od niego i średniowieczne ruskie pułoTak sądzi I.G. Spasski: Russkaja monetnaja sistema, Leningrad 1970, s. 95-101. – drobna moneta miedziana bita w XV – początkach XVI w. w większych miastach Rusi (Moskwa, Twer, Nowogród, Psków, Smoleńsk)Na Rusi nazwy tej wyjątkowo nie łączono z imieniem władcy, a tylko z określonym miejscem pochodzenia, np. puło pskowskoje (R. Kiersnowski: Moneta w kulturze wieków średnich, dz. cyt., s. 145).. Wcześniej, w drugiej połowie XIV w. (za Kazimierza Wielkiego) puło emitowano także we Lwowie dla obszaru Rusi HalickiejW.W. Zwaricz: Numizmaticzeskij słowar’, L’wow 1975, s. 103n.;