W Paryżu przyjaźniła się m.in. z Apollinaire'em, znała Georges'a Braque'a, André Bretona, Maxa Ernsta i Jeana Arpa. Utrzymywała kontakty z twórcami École de Paris – Eugeniuszem Zakiem, Moïsem Kislingiem, Keesem van Dongenem i Jules'em Pascinem. W 1913 poślubiła malarza Louisa Marcoussisa.
Od lat dwudziestych pracowała głównie jako scenografka i projektantka kostiumów. Realizowała projekty dla najważniejszych teatrów operowych i baletowych w Europie i Stanach Zjednoczonych. Przebywając w Stanach Zjednoczonych, współpracowała z czasopismami „Harper's Bazaar” i „Vogue”, ilustrowała książki. W 1946 w Paryżu ukazały się jej wspomnienia zatytułowane Hier (Souvenirs). Na język polski zostały przetłumaczone przez Wandę Błońską i wydane w 1971 pt. Wczoraj. Polska wersja wspomnień Halickiej została wzbogacona o jej wrażenia z podróży do Indii (1952), gdzie wystawiała swoje prace, oraz szkic o kulturze polskiej po październiku 1956.
We wspomnieniach Halickiej nie znajdziemy wzmianki o portrecie, jaki namalowała Olga Boznańska około 1909–1910 roku, choć Halicka wspomina w nich z nutą złośliwości samą Boznańską.