Po około trzech latach od zasiedlenia odłogów masa części nadziemnych nawłoci olbrzymiej osiąga średnio 3,5 t/ha, a części podziemnych 9,55 t/ha.
Ekologia Siedlisko W obrębie naturalnego zasięgu nawłoć późna związana jest z siedliskami przynajmniej okresowo wilgotnymi – rośnie na terenach zalewowych w dolinach rzek, wzdłuż rowów i w obniżeniach terenu, na mokradłach i źródliskach, zarówno w zbiorowiskach trawiastych (w tym typowych dla prerii), jak i w zaroślach oraz widnych lasach.
Na obszarach, gdzie jest gatunkiem inwazyjnym, w tym w Europie, na siedliskach wilgotnych rośnie najlepiej – często tworząc rozległe, gęste i jednogatunkowe agregacje. Spotykany jest także jednak poza terenami wilgotnymi, np. na przydrożach, nasypach i odłogach, rzadziej na miedzach, siedliskach ruderalnych na terenach przemysłowych i na składowiskach. W miejscach suchszych gatunek jest mniej konkurencyjny i rośnie słabiej. O ile z naturalnego zasięgu opisywany jest jako gatunek nietolerujący większego zacienienia, o tyle w Europie, mimo że preferuje siedliska niezacienione, to jednak rozwija się też na skrajach lasów, a nawet pod okapem drzewostanu w lasach liściastych.