Część żołnierzy spała na siennikach rozłożonych bezpośrednio na podłodze budynku szkolnego, pozostali zaś kwaterowali po zmieniających się co jakiś czas mieszkaniach prywatnych. Szwadron nie miał dostępu do łaźni, stajnie były urządzone prowizorycznie, a mały plac ćwiczeń uniemożliwiał szkolenie całego szwadronu naraz. Wraz z ukończeniem remontu, do Stanisławowa przenoszone były detaszowane pododdziały. 26 stycznia 1922 przybył 3 szwadron z Tłumacza, a 29 marca szwadrony z Kołomyi. Te ostatnie weszły w budynki zajmowane wcześniej przez I/11 pap. 23 maja do Stanisławowa przybył 1 szwadron i od tego momentu cały 6 pułk Ułanów Kaniowskich stacjonował w jednym kompleksie koszarowym.
Dawne koszary 6 pułku Ułanów Kaniowskich to obecnie (2020) posesja przy ul. Nacjonalnoj Hwardji 3. Do dziś przetrwały dwa koszarowce. Są one zajmowane przez Wydział Podkarpacki Narodowej Akademii Spraw Wewnętrznych. W 2019 rozebrano podobny trzeci budynek koszarowy, stojący na posesji nr 14. W jego miejscu rozpoczęto budowę bloków mieszkalnych.