Później w kinematografii na całym świecie używano już tylko pojedynczej kolorowej taśmy filmowej Kodak Kodachrome wynalezionej w 1935 roku, a używanej wcześniej głównie w fotografii.
Proces Technicolor jest używany poza kinematografią, także w profesjonalnej fotografii kolorowej wymagającej szczególnie wysokiej jakości obrazu, zwłaszcza mody i reporterskiej już od lat 30. XX wieku kiedy w 1934 roku wynaleziono aparat fotograficzny produkcji amerykańskiej Devin Tricolor naświetlający trzy czarno-białe negatywy szklane przez filtr czerwony, zielony i niebieski. Sprzęt był używany przez takie sławy jak między innymi fotograf szwajcarski Werner Bischof dokumentujący zrujnowaną Polskę tuż po wojnie w 1948 roku oraz amerykański Anton Bruehl, który wykonał portret burmistrza Nowego Jorku Fiorello La Guardia w 1939 roku.
Pierwszy film w kolorze Najstarszą znaną technologię wytwarzania barwnych filmów małoobrazkowych stworzył już w 1899 roku polski wynalazca Jan Szczepanik zwany „galicyjskim Edisonem”. Polski wynalazca użył w niej czarno-białego filmu oraz trzech filtrów w kolorach czerwonym, zielonym oraz niebieskim. Szczepanik nakręcał tą metodą filmy i dokonywał ich prezentacji podczas demonstracji wynalazku w Niemczech oraz Szwajcarii.