thumb|left|Królowa Maria i król Jerzy V (1913) thumb|left|Królowa Maria z wnuczkami: Elżbietą i Małgorzatą (1939) 3 grudnia 1891 została narzeczoną swojego dalekiego kuzyna Alberta, księcia Clarence i Avondale, a zarazem najstarszego syna Edwarda, księcia Walii. Swatką była królowa Wiktoria, której zależało, aby temperament Alberta tonował silny charakter i poglądy konserwatywne Marii. Do zawarcia małżeństwa nie doszło, ponieważ książę zmarł 14 stycznia 1892. W następnym roku przyjęła zaręczyny Jerzego Fryderyka Ernesta Alberta (młodszego brata księcia Alberta), za którego wyszła 6 lipca 1893 w Londynie. W latach 1893–1901 była księżną Yorku, w 1901 – księżną Kornwalii, a w latach 1901–1910 – księżną Walii. 6 maja 1910, po objęciu tronu przez jej męża, została królową Zjednoczonego Królestwa, a po śmierci męża w 1936 była tytułowana „królową wdową” (ang. ).
Była matką sześciorga dzieci, w tym dwóch królów: Edwarda VIII (abdykował w 1936) i Jerzego VI (panował w latach 1936–1952). Miała także syna, Jana (1905–1919), którego izolowała od społeczeństwa z powodu jego chorowania na epilepsję.