Aby pokonać skarpę, zbudowano nowe, kamienne śluzy w nieco innym miejscu niż poprzednio. Lokalnym potokiem, przepływającym przez centrum St. Catharines, dostano się do Dwunastomilowego Potoku i tak jak przedtem wejściem do kanału urządzono Port Dalhousie.
Wykończenie Podczas gdy pierwszy kanał miał 40 śluz, drugi kanał miał jedynie 27. Znacznie zmniejszyło to czas potrzebny na przebycie kanału. Zwiększyły się też rozmiary śluz, ograniczające największy rozmiar statków które mogły przez kanał przepłynąć. O ile w pierwszym kanale każda śluza miał 6,7 m szerokości i 33,5 m długości, to w drugim urosły one do 8,1 m szerokości i 45,7 m długości. Minimalna głębokość kanału również urosła, z 2,4 m do 2,7 m.
W latach 80 rozpoczęto budowę jeszcze większego trzeciego kanału, którą ukończono w 1887 r. Należy zauważyć, że o ile pierwszy kanał stał 16 lat, o tyle drugi kanał, zbudowany z kamienia, wytrzymał lat aż 40, a głównym powodem wymiany była potrzeba obsługi wciąż większych statków. Podczas epoki trzeciego kanału, używano zarówno starego, jak i nowo wybudowanego akweduktu, zależnie od rozmiaru statku.
Kamienne struktury kanału zachowały się z czasem znacznie lepiej, niż drewniane konstrukcje pierwszego kanału.