Nazwa rodziny Alvinellidae i rodzaju Alvinella pochodzą od nazwy trójosobowego batyskafu Alvin, za pomocą którego dokonano w końcu lat 70. XX w. odkrycia kominów hydrotermalnych i ich specyficznej fauny. Obecnie do rodziny Alvinellidae zalicza się osiem innych gatunków, lecz żaden z nich nie toleruje tak wysokich temperatur otoczenia.
Alvinella pompejana osiąga długość do 13 cm, jest bladoszara, z charakterystycznymi „włochatymi” naroślami. Narośla te to kolonie bakterii, z którymi zwierzęta te żyją w symbiozie. Aby pobierać pokarm i oddychać Alvinella wystawia z rurki głowową część ciała, zakończoną organem przypominającym kształtem czułki. Są to skrzela tego zwierzęcia, zabarwione na kolor czerwony ze względu na obecność hemoglobiny we krwi. Głowowa część organizmu znajduje się zwykle w temperaturze około 22˚C, a jedynie jej część ogonowa w rurce jest wystawiona na wymienione wyżej wysokie temperatury. Przypuszcza się, że dużą rolę w zapewnieniu odporności zwierzęcia na wysokie temperatury odgrywają bakterie przyczepione do jej ciała i mogące tworzyć warstwę o grubości do 1 cm. Bakterie te mogą wytwarzać specjalne proteiny, tak zwane "enzymy eurytermalne", chroniące białka bakterii – a przy okazji także rurkoczułkowca – przed degradacją w wysokich temperaturach.