Z punktu widzenia praw człowieka, koordynatoryzm może być rozumiany jako łamiący Artykuł 21.1 Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka uchwalonej przez ONZ w 1948 r. Rząd koordynatorystyczny łamie prawa zwykłych pracowników odnośnie do uczestnictwa w rządzie. Dotyczy to również Artykułu 23.1 tej samej deklaracji, odnoszącego się do wolnego wyboru zatrudnienia. Wolny wybór zatrudnienia w rzeczywistości nie funkcjonuje, gdyż pracownicy nie mogą uczestniczyć w decyzjach związanych z wykonywaną przez nich pracą, sposobem wykonywania, jak i jej koordynacji.
Grupy w opozycji do koordynatoryzmu (i kapitalizmu) Grupy społecznej sprawiedliwości, praw środowiskowych i ruch pokoju, w większości składają się z wolontariuszy. Chociaż wiele z tych grup częściowo, albo całkowicie odrzuca kapitalizm to jednak postawa tych grup względem koordynatoryzmu jest niejasna. Wiele organizacji pozarządowych akceptuje koordynatoryzm, tzn. opłacanych koordynatorów pracujących dla innych, zamiast optować za oddaniem władzy innym, aby mogli decydować o sobie. Grupy bardziej radykalne, takie jak anarchiści, odrzucają wszystkie formy koordynatoryzmu co najmniej retorycznie.