mały|Niewska przy popiersiu Marszałka Józefa Piłsudskiego, w swojej pracowni w Warszawie, ok. 1930–1931 mały|Kąpiąca się, Park Skaryszewski im. Ignacego Jana Paderewskiego w Warszawie thumb|Pomnik Ignacego Daszyńskiego na Cmentarzu Rakowickim thumb|Grób Olgi Niewskiej na Cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie. Olga Niewska-Szczekowska (z domu Niewska, 1.v. Zbiza, 2.v. Mader, 3.v. Szczekowska, ur. w Charkowie, zm. 25 maja 1943 w Warszawie) – polska rzeźbiarka, jedna z pierwszych studentek w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.
Życiorys Urodziła się 28 maja 1898 w rodzinie Jana Niewskiego i Eugenii z Della-vos.
Olga przejawiała upodobania rzeźbiarskie od wczesnych lat:
Po ukończeniu szkoły realnej studiowała w Kijowie w szkole malarskiej. W 1919 jako jedna z pierwszych kobiet rozpoczęła studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni Konstantego Laszczki. Oprócz niej w pracowni Laszczki studiowały wtedy: Zofia Baltarowicz-Dzielińska, Natalia Milan, Janina Reichert, Roma Szereszewska, Zofia Mars, potem Izabella Koziebrodzka. Początkowo studiowała jako wolna słuchaczka, a potem jako studentka zwyczajna. Od 27 listopada 1920 prezentowała swoje prace w Pałacu Sztuki w Krakowie, o czym pisał S.