Podobne wyniki osiągała w sezonie 1977/1978, który ukończyła na szóstej pozycji. Na podium stawała pięciokrotnie, odnosząc trzy kolejne zwycięstwa: 10 grudnia 1977 roku w Cervinii, 8 lutego w Megève i 5 marca 1978 roku w Stratton Mountain wygrywała slalomy. Podobnie jak przed rokiem zajęła drugie miejsce w klasyfikacji slalomu. W lutym 1978 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen, gdzie w gigancie zajęła ósme miejsce, a w slalomie była czwarta. Walkę o podium przegrała tam z Austriaczką Moniką Kaserer o 0,30 sekundy. Kolejne zwycięstwo odniosła 18 marca 1979 roku w Furano, wygrywając slalom. Poza tym jeszcze trzykrotnie plasowała się w najlepszej trójce i w efekcie zajęła dziewiąte miejsce w klasyfikacji generalnej i czwarte w klasyfikacji slalomu.
Najlepsze wyniki Pelen osiągnęła w sezonie 1979/1980, który ukończyła na czwartej pozycji w klasyfikacji generalnej. Wielokrotnie stawała na podium, przy czym cztery razy zwyciężała w slalomie: 9 stycznia w Berchtesgaden, 25 stycznia w Saint-Gervais, 29 stycznia w Waterville Valley oraz 8 marca 1980 roku w Wysokich Tatrach. W klasyfikacji slalomu wywalczyła jedyną a karierze Małą Kryształową Kulę, a w klasyfikacji giganta była druga za Hanni Wenzel z Liechtensteinu.