Po oficjalnym uznaniu w lipcu 1945 przez Wielką Brytanię Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej, wydawanie „Myśli Polskiej” zostało przez władze brytyjskie zawieszone, formalnie z uwagi na brak papieru. Gazeta ponownie zaczęła się ukazywać w marcu 1946, już jako miesięcznik. Nakład wynosił około 2 tysięcy egzemplarzy, z czego część przerzucano do Polski. 1 maja 1946 redakcję pisma przejął ówczesny prezes Stronnictwa Narodowego Tadeusz Bielecki, jednym ze współredaktorów został Wiktor Trościanko (faktycznie p.o. redaktora naczelnego). Pod koniec 1947 kolejnym redaktorem naczelnym został Wojciech Wasiutyński. W 1958 zastąpił go Antoni Dargas.
W okresie stalinowskim w Polsce „Myśl Polska” znajdowała się w wykazie pism zakazanych przez cenzurę. Do przełomu październikowego w 1956 za posiadanie i czytanie pisma groziły ostre represje. W późniejszym okresie, począwszy od lat 70. XX wieku, „Myśl Polska” była legalna i dostępna w czytelni bibliotek miejskich. Tygodnik w kraju był drukowany i kolportowany przez Stowarzyszenie „Pax”. Co najmniej od lat 60. redaktorzy naczelni pisma (Wiktor Trościanko, Tadeusz Bielecki, Antoni Dargas), jednocześnie będący w kierownictwie emigracyjnego SN, kontaktowali się z wywiadem wojskowym PRLu bez pobierania opłaty.