Ta tendencja spadkowa utrzymała się także w wyborach prowincjonalnych w 1939 (ponownie 4% głosów). Do 1936 w NSB przeważały wpływy włoskich faszystów. Zmieniła to działalność w partii Rosta van Tonningena, który doprowadził do większego zbliżenia z niemiecką NSDAP i SS. Wyrazem tego była audiencja Musserta u Adolfa Hitlera 16 listopada 1936 roku. Głównym organem prasowym NSB był haski dziennik Nationaal Dagblad, redagowany przez Rosta van Tonningena. W latach 1931–1935 istniały paramilitarne bojówki pod nazwą Weerbaarheidsafdeling (WA), jako odpowiednik hitlerowskiego SA, których członkowie byli ubrani na czarno. Partia miała też swoją młodzieżówkę: Nationale Jeugdstorm. Od 1933 działacze NSB stosowali pozdrowienie Hou zee (na podobieństwo Heil Hitler), na swoje określenie używali nazwy kameraad (mężczyźni) i kameraadske (kobiety), a Mussert przyjął tytuł Leidera (podobnie jak hitlerowski Führer).
Program Program NSB nawiązywał do patriotycznych tradycji morskiego imperium Holandii w XVII wieku i uznawał chrześcijaństwo za jedną z podstaw narodowej egzystencji.