Życie i śmierć króla JanaPolskie tłumaczenie tytułu autorstwa Stanisława Koźmiana. (ang. The Life and Death of King John) – kronika napisana przez Williama Shakespeare’a, opisująca losy króla Jana bez Ziemi, władającego Anglią w latach 1199–1216.
Została napisana na pewno przed 1598 rokiem. Nie są znane żadne jej inscenizacje w czasach Szekspira, pierwsze, o którym wiadomo, pochodzi z roku 1737. Obecnie jest jedną z najrzadziej inscenizowanych sztuk tego autora.
Po raz pierwszy ukazała się drukiem w Pierwszym Folio w 1623.
Fabuła Sztukę rozpoczyna wezwanie do abdykacji Jana bez Ziemi, ogłoszone przez francuskiego króla Filipa, zgodnie z życzeniem Artura z Bretanii. Kolejne pięć aktów opisuje nagłe zmiany sojuszów i liczne intrygi, odbywające się na dworze. W końcu, króla zabija mnich, podając mu truciznę.
Przez cały czas trwania utworu wypowiada się postać znana jako Bękart (ang. The Bastard, wzorowany jest na prawdziwej osobie, Filipie z Cognac), która przedstawia swoje krytyczne uwagi na temat szlachectwa, dbania o własne interesy i angielskiej suwerenności.