W mitologii greckiej motyw ten pojawia się w opowieści o wielkim potopie zesłanym na Ziemię przez Zeusa. Tylko nieliczni przetrwali katastrofę i dali początek nowej rasie ludzkiej (m.in. Deukalion). W tradycji greckiej Wodnika przedstawia się jako młodzieńca rozlewającego wodę z dzbana. Przyjmuje się, że położenie dzbana tożsame jest z kształtem litery Y utworzonym z gwiazd Gamma Aquarii (Sadachbia), Eta Aquarii, Zeta Aquarii oraz Pi Aquarii. Ciecz, która wylewa się z dzbana kończy się przy zarysie głowy w konstelacji Ryby Południowej – Piscis Austrinus. Wodnik to nie imię, lecz nazwa mitologicznej czynności, ewentualnie postaci. Najbardziej znanymi odpowiednikami wodnika w mitologii są: Ganimedes, Aristajos i Deukalion.
Ganimedes, najprzystojniejszy mężczyzna na Ziemi był synem Trosa, króla Troi, od imienia którego pochodzi nazwa miasta. Zeus zauroczony Ganimedesem zapragnął mieć go u swego boku. Przemieniwszy się w orła, porwał młodzieńca i przeniósł na Olimp, gdzie służył bogom, podając im wodę wymieszaną z nektarem i ambrozją. Właśnie dlatego na niebie niedaleko Wodnika znajduje się konstelacja Orła. Wodnika utożsamia się również z Deukalionem, synem Prometeusza i Klimeny. Błądził on po oceanie podczas dziewięcio-dniowego potopu i wreszcie dotarł do Parnasu. Tam stał się przodkiem nowej ludzkości.