Od marca 1973 pracował w tygodniku „Piłka Nożna”. W tygodniku pisał felietony w rubryce Grzejąc ławę. Pisał o największych sukcesach za czasów Kazimierza Górskiego, Jacka Gmocha i Antoniego Piechniczka czy sukcesach Widzewa Łodź, opisywał początki zapaści polskiego futbolu w drugiej połowie lat osiemdziesiątych i na początku lat 90. Jego ostatni felieton opisywał ostatnia kolejkę ligową sezonu 1992/1993 i anulowane wyniki spotkań Legii Warszawa z Wisłą Kraków i Olimpią Poznań.
W 1978 został usunięty z pisma „Kultura” za wiersz Opatrzność, w którym cenzura dopatrzyła się aluzji do śmierci Janusza Wilhelmiego. W latach 1970–1981 współpracował z miesięcznikiem „Kino”. W latach 1974–1975 wprowadzał tam stałą rubrykę felietonową. Pisał w niej między innymi o kiepskiej jakości polskich komedii filmowych. Pozytywną opinię wyraził jedynie na temat komedii Rejs Marka Piwowskiego. W 1975 jego pozytywną recenzję uzyskała komedia Janusza Zaorskiego Awans. W latach 1976–1978 napisał zaledwie pięć publikacji dla miesięcznika. W latach 1979–1981 ponownie regularnie publikował w miesięczniku. W 1981 wszedł w skład redakcji. Odszedł po wprowadzeniu stanu wojennego. Do miesięcznika wrócił w 1992 i pracował w nim do śmierci w sierpniu 1993.