Deborah Compagnoni (ur. 4 czerwca 1970 w Bormio) – włoska narciarka alpejska, czterokrotna medalistka olimpijska, trzykrotna mistrzyni świata oraz zdobywczyni Małej Kryształowej Kuli Pucharu Świata w klasyfikacji giganta.
Kariera Pierwszy sukces w karierze Deborah Compagnoni osiągnęła 1986 roku, kiedy podczas mistrzostw świata juniorów w Bad Kleinkirchheim zdobyła brązowy medal w biegu zjazdowym. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Sälen/Hemsedal Włoszka była najlepsza w gigancie, a zjazd ponownie ukończyła na trzeciej pozycji. W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 28 listopada 1987 roku w Sestriere, zajmując piąte miejsce w supergigancie. Tym samym już w swoim debiucie zdobyła pierwsze pucharowe punkty. W sezonie 1987/1988 wystąpiła jeszcze dwa razy, w tym 5 grudnia w Val d’Isère była czwarta w zjeździe, przegrywając walkę o podium z Ulrike Stanggassinger z RFN o 0,03 sekundy. W styczniu tego samego roku doznała kontuzji prawego kolana i przez resztę sezonu nie startowała. W klasyfikacji generalnej zajęła ostatecznie 40. miejsce. Wkrótce doznała kolejnej kontuzji, w wyniku której straciła większość kolejnego sezonu. W kwietniu 1989 roku wystąpiła na mistrzostwach świata juniorów w Aleyska, zajmując siedemnaste miejsce w supergigancie.