W 1982, po ukończeniu warszawskiej PWST, związała się z Teatrem Dramatycznym w Warszawie, gdzie występowała w spektaklach: Wesele Figara, Operetka Witolda Gombrowicza, Dziewczynki, Kandyd Woltera i Bezterminowi. W 1987 podpisała angaż z Teatrem Powszechnym w Warszawie.
Zagrała postać Warszulki, wiejskiej dziewczyny o niepospolitej urodzie i przymiotach ducha w melodramacie Soból i panna (1983) na podstawie powieści Józefa Weyssenhoffa. Widzowie zapamiętali ją jednak z komedii erotycznej Romana Załuskiego Och, Karol (1985), gdzie zagrała postać Ireny, zdecydowanej, obdarzonej ścisłym, analitycznym umysłem, bezbronnej wobec potęgi miłości. Można ją było dostrzec w Marka Koterskiego Życie wewnętrzne (1986) i Porno (1989), Radosława Piwowarskiego Marcowe migdały (1989) czy Wojciecha Wójcika Zabić na końcu (1990).