W 1613 r. został wysłany przez Jednotę na Islandię, zapewne dla uzyskania wsparcia finansowego. Wraz ze współwyznawcą Janem Salmonem wypłynął 16 maja Bremy do Nesvogur. Zwiedził południowo-zachodnią część wyspy, docierając m.in. do Þingvellir (tam był świadkiem posiedzenia althingu) oraz do Skálholt, gdzie prosił bp. Oddura Einarssona o pieniądze dla Jednoty. Z 9-11 tygodniowej wyprawy pozostawił słynny opis Islandia albo Krótkie opisanie wyspy Islandyji.
Pod koniec lipca wrócił do Hamburga, skąd wyjechał na Morawy. 17 września 1618 r. zapisał się na uniwersytet w Heidelbergu, od 2 czerwca 1619 r. studiował tam na Wydziale Teologicznym.
W Heidelbergu obracał się w kręgu elektora Palatynatu Fryderyka V. Uczył języka czeskiego jego najstarszego syna Henryka Fryderyka.
Od jesieni 1619 r. przebywał z dworem w Pradze, a po klęsce pod Białą Górą wyjechał z Czech. Prawdopodobnie wiosną 1621 r. przybył do Niderlandów. 12 sierpnia 1623 r. zapisał się na teologię na uniwersytecie w Lejdzie.
W sierpniu 1628 r. brał udział w synodzie prowincjonalnym gmin ewangelicko-formowanych Niderlandów, prosząc w imieniu Jednoty o pomoc dla braci czeskich, przybywających tam na studia.
W 1630 r. był wychowawcą Adama Jarosława, syna działacza i emigranta Jan Młodszego Varlichy z Bubna.