Już na początku kolejnego sezonu po raz pierwszy stanęła na podium, 20 grudnia 1972 roku w Saalbach zajmując trzecie miejsce w gigancie. W zawodach tych wyprzedziły ją jedynie dwie Austriaczki: Annemarie Moser-Pröll i Monika Kaserer. Została tym samym pierwszą w historii narciarką z Liechtensteinu, która stanęła na podium zawodów tego cyklu. W kolejnych startach wielokrotnie plasowała się w czołowej dziesiątce, w tym jeszcze raz stanęła na podium: 13 marca 1973 roku w Naeba była druga w slalomie. Sezon ten ukończyła na piątej pozycji w klasyfikacji generalnej, trzeciej w klasyfikacji giganta i szóstej w slalomie. Sezon 1973/1974 zaczęła od zajęcia drugiego miejsca w slalomie 7 grudnia 1973 roku w Val d’Isère. Trzynaście dni później w Zell am See odniosła pierwsze pucharowe zwycięstwo, wygrywając giganta. Na podium stawała także 9 stycznia Les Gets i 14 stycznia w Grindelwald, gdzie była odpowiednio trzecia i druga w gigancie oraz 8 marca 1974 roku w Wysokich Tatrach, gdzie była trzecia w slalomie. W klasyfikacji generalnej była trzecia za Pröll i Kaserer, a w klasyfikacji giganta wywalczyła pierwszą w karierze Małą Kryształową Kulę. W 1974 roku wystartowała także na mistrzostwach świata w Sankt Moritz, gdzie zdobyła swój pierwszy medal na międzynarodowej imprezie.