Pozwoliło to na wykładanie większości przedmiotów w języku polskim oraz uniknięcie nadzoru carskich władz oświatowych – szkoła realizowała podwójny program, nauczając nieoficjalnie historii i geografii Polski oraz literatury.
Wyższa Szkoła Realna W 1916 szkoła uzyskała status wyższej szkoły realnej, co stało się możliwe dzięki uniezależnieniu wschodniej części kraju od wpływów rosyjskich. Pozwala to wyjaśnić fakt, iż matura „handlówki” (od 1908) uznawana była za pełnowartościową w krajach zachodnich, co było konieczne aby zapewnić absolwentkom szkoły możliwość kontynuowania nauki. Dlatego też Barszczewska dbała o wypełnienie surowych wymagań programowych i organizacyjnych. Szkoła była przedsięwzięciem autorskim pod względem metod nauczania, treści programowych, wychowania i wyposażenia i nie miała sobie podobnej w Królestwie – wprowadzono zajęcia laboratoryjne i warsztaty, ugruntowano reguły szkolne i stworzono odpowiednio wysoki poziom nauczania, utrzymany do dzisiaj. Szkoła posiadała salę gimnastyczną wyposażoną w sprzęt sportowy, pracownię chemiczną, fizyczną i przyrodniczą, wzorem fińskim wprowadzono zajęcia z robót ręcznych: cerowania, szycia i kroju. Prowadzono lekcje rysunku i zajęcia w ogrodzie wydzielonym przez prezydenta miasta w parku miejskim.