Według założeń Żenotdieł poprzez propagandę i edukację zwalczał analfabetyzm, szerzył wiedzę na temat oświaty kobiet, zawierania i rozwiązywania małżeństw, opieki nad dzieckiem, oraz praw robotniczych, które wprowadziła rewolucja październikowa. Organ ten działał na rzecz politycznego zaangażowania kobiet w ZSRR oraz przeciw ich seksualnemu wyzyskowi. W 1921 roku, podczas kryzysu w rolnictwie, aktywizował kobiety do pracy na roli.
Likwidacja Działalność Żenotdiełów niemal od początku spotykała się z krytyką wewnątrz partii bolszewików. W latach 20. pojawiały się propozycje ograniczenia ich działalności wyłącznie do agitacji. W konsekwencji, na XII Zjeździe w 1923 podjęta została rezolucja, krytykująca Żenotdieły jako odciągające kobiety od walki klasowej. Krytycznie o ich działalności wypowiadał się m.in. Lew Trocki, który na łamach „Prawdy” zarzucał Żenotdiełom przyczynianie się do rozpadu rodzin. Za niewystarczające uznano wysiłki Żenotdieła przy aktywizacji kobiet dla potrzeb industrializacji i kolektywizacji.