Stanisław Lewicki (ur. 10 listopada 1854 w Bordziłówce, zm. 29 listopada 1933 w Ławkach) – polski działacz społeczny i niepodległościowy.
Życiorys Był synem Adama, uczestnika powstania styczniowego, właściciela majątków Ławki i Rogale, i Pauliny z Horeszkiewiczów. Miał dwie siostry Ludwikę i Marię oraz brata Kazimierza (1847–1902), pszczelarza, autora kilku pozycji książkowych, twórcy ula ramowego (ok. 1870 r.), który stał się pierwowzorem ula warszawskiego.
Ukończył z wyróżnieniem III Gimnazjum Filozoficzne w Warszawie. W 1878 roku zawarł związek małżeński z Anną Krupecką, córką warszawskiego kupca, .
W roku 1892 kupił zadłużony majątek swojego brata Kazimierza w Ławkach koło Łukowa.
Był jednym z organizatorów budowy pomnika Adama Mickiewicza w Warszawie (rosnące przy tym pomniku brzozy pochodzą z majątku Ławki). W 1902 roku pojechał do Petersburga zawieźć podanie o wprowadzenie nauki religii w języku polskim. W 1903 roku udał się ponownie do kancelarii carskiej. Podanie zostało przyjęte z obietnicą pomocy. Następstwem tej wizyty był ukaz carski z dnia 26 lutego 1903 roku, w którym zezwolono na naukę religii w języku polskim (nastąpiło to wkrótce po interwencji Lewickiego). W Warszawie zorganizował wiec – rozesłał, przy pomocy swojej rodziny i znajomych, 1500 zaproszeń.