Wody morza są stosunkowo mocno zanieczyszczone.
Historia thumb|200px|left|Morze Azowskie i Morze Czarne obecnie (jasnoniebieskie) i w 5600 p.n.e. (ciemnoniebieskie) wg teorii Ryana-Pitmana Zgodnie z teorią Ryana-Pitmana powstało około 5600 roku p.n.e. wskutek zalania leżącego ówcześnie około 120 m p.p.m. słodkowodnego Morza Czarnego wodami Morza Śródziemnego i powiększenia jego obszaru głównie na północ, północny zachód i zachód. Wysuwane są przypuszczenia, że powódź ta zainspirowała mity o Potopie spotykane u ludów Europy i Bliskiego Wschodu, w tym w Biblii.
thumb|200px|left|Tanais i inne miasta greckie północnego Nadczarnomorza, ok. 450 p.n.e. thumb|200px|Ptolomejska mapa Tabvla Asiae II m.in. z Morzem Azowskim (Mæotic Palus), wyd. Girolamo Porro, Wenecja, 1598 thumb|200px|Ludy Stepu Pontyjskiego ok. 650 n.e. W starożytności (ok. VII w. p.n.e. – IV w. n.e.) nosiło nazwy Jeziora Meockiego lub Meotydy (starogr. ἡ Μαιῶτις λίμνη, łac. Palus Maeotis, Maeotica, Maeotius, Maeotis LacusPliniusz Starszy Naturalis Historia wyd. 77–79 n.e.) pochodzące od Meotów МЕОТИДА [w:] Большой энциклопедический словарь: МЕОТИДА a także Cimmeriae Paludes, Cimmericum od starogreckiej oraz łacińskiej nazwy Krymu a także Morza Bosporskiego (łac. Bosporicum Mare) od Królestwa BosporuGelliusz Noctes Atticae (Noce attyckie).