W tym czasie wojska Ormondów podeszły w kierunku brodu, niedaleko zamku Lismore. Tutaj obie armie natknęły się na siebie. Rozpoczęła się gwałtowna walka na broń palną. Ormonde ustawił swoje siły defensywnie. Jego brat Edmund Butler trafił tymczasem Desmonda kulą pistoletową w prawe biodro, zrzucając go z konia. Widząc rannego przywódcę, wojska Desmonda poszły w rozsypkę i rzuciły się w kierunku rzeki, tracąc 300 ludzi. Rannego Desmonda wyniesiono z placu boju najpierw do Clonmel a później w kierunku Waterford.
Konsekwencje Sam fakt, iż obie strony konfliktu prezentowały swoje prywatne interesy podczas konfliktu był dużym afrontem dla Korony angielskiej. Prywatne bitwy uchodziły jako symboliczne nieuznawanie władzy angielskiej. Po bitwie Elżbieta I wezwała obu przywódców zwaśnionych rodów do Londynu w celu wydania wyroku. Kuzyn królowej Thomas Butler (trzeci Earl Ormonde) został ułaskawiony, Gerald Fitzgerald i jego bracia John oraz James zostali jednak aresztowani i osadzeni w Tower of London. Władza dostała się w ręce Ormondów, co doprowadziło w roku 1569 do pierwszego powstania Desmondów.
Kategoria:Bitwy w 1565 Kategoria:Bitwy w historii Irlandii