Na podium stawała piętnaście razy, z czego ośmiokrotnie na najwyższym stopniu: 9 grudnia w Piancavallo, 17 grudnia w Val d’Isère i 12 stycznia w Les Diablerets wygrywała zjazd, 17 i 19 stycznia w Hasliberg wygrywała kolejno zjazd i kombinację, 26 stycznia w Schruns była najlepsza w zjeździe i kombinacji, a 2 marca 1979 roku w Lake Placid po raz kolejny zwyciężyła w zjeździe. Oprócz zwycięstwa w klasyfikacji generalnej wygrała także w zjeździe, a w klasyfikacji slalomu zajęła drugie miejsce za Reginą Sackl. Rok później na podium znalazła się dwanaście razy, odnosząc trzy zwycięstwa: 15 grudnia w Piancavallo wygrała slalom, 6 stycznia w Pfronten zjazd, a 16 stycznia 1980 roku w Arosa była najlepsza w kombinacji. Ostatni raz na podium stanęła 25 stycznia 1980 roku w Saint-Gervais, gdzie była druga w slalomie. Wyniki te dały jej drugie miejsce w klasyfikacji generalnej i klasyfikacjach zjazdu, giganta i kombinacji, a także trzecie miejsce w slalomie. W lutym 1980 roku brała także udział w igrzyskach olimpijskich w Lake Placid. Zdobyła tam swój ostatni medal w karierze, zwyciężając w biegu zjazdowym. W zawodach tych o 0,70 sekundy wyprzedziła Hanni Wenzel, a o 0,84 sekundy pokonała Marie-Theres Nadig. Na tych samych igrzyskach była ponadto szósta w gigancie, a rywalizacji w slalomie nie ukończyła.