Nowy Testament doczekał się w sumie trzech edycji (w latach 1921, 1925, 1928), przy czym w ostatniej tłumaczenie zostało poprawione przez abp. Kowalskiego.
Osobnej edycji doczekała się Apokalipsa św. Jana w przekładzie arcybiskupa, co miało miejsce w 1929 r. Księga ta została opatrzona szerokimi komentarzami stanowiącymi wraz z nią pracę autorstwa abp. Michała Wykład na Apokalipsę czyli główne podstawy mariawityzmu (Płock 1929, s. 119–180). Pierwsza edycja wykładu ukazała się w Płocku w 1923 r.
Pismo Święte Starego Testamentu Kościół Starokatolicki Mariawitów wydał na przestrzeni lat 1923–1927 (w formie kolejnych zeszytów składających się na dwa tomy)Pismo Święte Starego Testamentu, t. I–II, Płock 1923–1925.. W tym przypadku przekład był autorstwa abp. Kowalskiego. Strona tytułowa wskazuje na teksty źródłowe przekładu: Wulgata, uwzględnienie tekstu greckiego i hebrajskiego oraz Biblię polską zwaną Leopolitą. Wiadome jest, że arcybiskup konsultował się z rabinem płockiej gminy żydowskiej podczas prac nad przekładem z języka hebrajskiegoTomasz Dariusz Mames: Mysteria Mysticorum. Szkice z duchowości i historii Mariawitów, Kraków 2009, s. 168..