thumb|Kościół św. Ducha w Toruniu thumb|Kościół pokarmelicki w Warszawie Efraim Szreger (także Schröger, Schroeger lub Schreger; ur. 18 lutego 1727 w Toruniu, zm. 16 marca 1783 w Warszawie) – architekt toruński i warszawski pochodzenia niemieckiego.
Życiorys Był synem Michała Schrögera, przybyłego do Torunia z Preszowa. W 1743 został wpisany do ósmej klasy Gimnazjum Akademickiego w Toruniu. W tym samym roku udał się do Warszawy. W Warszawie uczył się dziewięć lat u Jana Zygmunta Deybla, od roku 1750 współpracował z Joachimem Danielem Jauchem. W 1753 został królewskim konstruktorem budowlanym.
Od 1764 związany był z dworem Stanisława Augusta Poniatowskiego. Otrzymał wiele zamówień projektowych oraz stypendium, które pozwoliło Szregerowi zwiedzenie Włoch, południowych Niemiec, Francji i Holandii w latach 1766–1767. W 1775 uzyskał tytuł szlachecki.
Początkowo reprezentował barok w stylu saskim, po 1770 w jego twórczości pojawiły się wpływy rokokowe z terenu Austrii i Czech. W jego twórczości można dostrzec zmiany zachodzące w architekturze polskiej. Jest autorem wielu dzieł w Warszawie, jego projekty realizowano również w innych miastach na Mazowszu, Toruniu oraz w Wielkopolsce.
Był ewangelikiem.