Ostrze równe, czarniawe. Trzon Wysokość od 5 do 7 cm, grubość do 1 cm, kształt początkowo brzuszkowaty, wrzecionowaty, później cylindryczny i maczugowaty, nieco korzeniowaty, pełny. Powierzchnia z podłużnymi włókienkami, białawożółtawa, u podstawy brązowawa. Miąższ Ma bardzo nieprzyjemną, intensywną woń, przypominającą zapach gazu świetlnego lub ziemnego. Wysyp zarodników Biały. Zarodniki, dość duże, eliptyczne, o średnicy 8–11 × 6–7,5 µm. Gatunki podobne Gąskę nieprzyjemną można pomylić z niejadalną gąską białawą (Tricholoma album), z białymi odmianami lekko trującej gąski mydlanej (Tricholoma saponaceum) lub z jadalną gąską gołębią (Tricholoma columbetta). Najbardziej charakterystyczną cechą, po której można od nich odróżnić gąskę nieprzyjemną jest jej odstręczający zapach.
Występowanie i siedlisko Opisano występowanie tego gatunku w Ameryce Północnej, Europie i Japonii. Na terenie Polski w piśmiennictwie naukowym do 2003 r. podano 7 stanowisk. Rozprzestrzenienie i częstość występowania tego gatunku w Polsce nie są dokładniej znane, wymaga to dalszych badań.
Grzyb naziemny. Rośnie od sierpnia do października, w podgórskich i górskich lasach iglastych, w strefie subalpejskiej, zwłaszcza na podłożu wapiennym, pojedynczo lub w grupkach, może też rosnąć w kępkach. Miejscami jest częsty.
Znaczenie Grzyb mykoryzowy. Jest niejadalny.
Przypisy
Kategoria:Gąskowate Kategoria:Mykobiota Polski