Połączenie sieci realizowane było na 3 liniach: danych, zegara i zajętości, podłączanych przy pomocy złącz DIN.
Szkolne sieci zazwyczaj składały się z: zaopatrzonego w (dzieloną) stację dysków komputera centralnego (nauczycielskiego), na którym z poziomu systemu CP/J uruchomiono program zarządzający pracą siecią (JUNET) dzielonej drukarki Mera D-100 od 7 do 15 komputerów klienckich (uczniowskich, z systemem CP/J ładowanym przez sieć) Takie współdzielenie urządzeń peryferyjnych miało na celu obniżenie kosztów – ich ceny nierzadko przekraczały ceny samych komputerów.
Sieć nie przyjęła się zbytnio ze względu na małą popularność komputerów Junior (miały je tylko nieliczne szkoły) oraz wyjątkowo dużą awaryjność. Dodatkowo pracę utrudniały nieodporne na zakłócenia kable sieciowe. mały|Prototyp Elwro 800 Junior