Sytuację zmieniła polityka Józefa Stalina. Wkrótce pięciu młodych absolwentów Komunistycznego Uniwersytetu Pracujących Wschodu zostało mianowanych „nadzwyczajnymi komisarzami” państwa i obaliło tuwiński rząd w styczniu 1929 roku (jednym z komisarzy był Sałczak Toka). W 1929 r. Kuułar został aresztowany i trzy lata później stracony. W 1932 roku Sałczak Toka został I sekretarzem KC Tuwińskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej (był wówczas faktycznym przywódcą tego państwa), który przystąpił do kolektywizacji rolnictwa i próby likwidacji buddyzmu oraz szamanizmu (w 1929 r. było 25 klasztorów buddyjskich, a w 1931 pozostał już tylko jeden klasztor buddyjski).
W 1941 r. Tuwa wypowiedziała wojnę III Rzeszy po jej ataku na ZSRR.
11 października 1944 r. kraj został wcielony do ZSRR jako Tuwiński Obwód Autonomiczny.
Religia Początkowo polityka względem religii w Tuwińskiej Republice Ludowej odbiegała od standardów reszty ZSRR. W pierwszej ustawie zasadniczej znajdowały się zapisy o prawie do wolności religijnej obywateli. W 1928 roku premier Tonduk Mongusz zorganizował Kongres Tuwińskich Buddystów, a kilka tygodni później przyjęto przepisy kryminalizujące propagandę ateistyczną.