Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych średnie wynagrodzenie pracowników w Sza’ab w 2009 roku wynosiło 4085 ILS (średnia krajowa 7070 ILS).
+ Populacja pod względem wieku (2010) Wiek (w latach) Procent populacji w % 0 – 4 9,8 5 – 9 12,1 10 – 14 12,0 15 – 19 11,2 20 – 29 15,7 30 – 44 22,1 45 – 59 11,6 60 – 64 1,7 65 – 3,8
Źródło danych: Central Bureau of Statistics.
Historia W I wieku znajdowało się tutaj żydowskie miasto Sav (hebr. שאב), które podczas wojny żydowsko-rzymskiej 66–73 zostało opuszczone i zniszczone. Wspomina o nim żydowski historyk Józef Flawiusz. Na jego miejscu powstała w średniowieczu współczesna wioska arabska. Powstała ona przy strategicznej drodze z Hajfy do Damaszku. Niewielka żydowska społeczność istniała tutaj aż do XI wieku, kiedy to podczas wypraw krzyżowych prawdopodobnie wszyscy Żydzi zostali wygnani. W wiosce zamieszkiwali wówczas w większości chrześcijanie, którzy uciekli w XIII wieku przed Mamelukami. Od tego momentu wioska jest zamieszkana wyłącznie przez muzułmanów. W wyniku I wojny światowej w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 w sprawie podziału Palestyny przyznawała rejon wioski Sadżur państwu arabskiemu.