– japoński historyk, pierwszy lektor języka japońskiego na Uniwersytecie Warszawskim, lektor języka japońskiego w Instytucie Wschodnim w Warszawie, tłumacz i popularyzator kultury polskiej i japońskiej. Jego imieniem został nazwany Ośrodek Języka i Kultury Japońskiej, który organizuje liczne wystawy popularyzujące kulturę Japonii.
Życiorys W 1921 Umeda postanowił przyjechać na studia filozoficzne do Berlina. W drodze z Dalekiego Wschodu poznał polskich oficerów wracających z Syberii, wśród nich Stanisława Michowskiego, z którym się zaprzyjaźniłJan Strękowski, Bohaterowie trudnych czasów, tom IV, Biblioteka Kroniki Miasta Łodzi, Łódź 2004.. Podjął wówczas decyzję o osiedleniu się w Warszawie. Koło roku 1924 jako student wprowadził się samowolnie do baszty opuszczonej karczmy Belle-Vue na Służewiu. Odwiedzał go przyjaciel, Konstanty Gałczyński, który nadał budynkowi jego obecną nazwę (Żółta Karczma). Umeda został lektorem japońskiego na UW, a następnie w latach 1926–1939 w Instytucie Wschodnim w Warszawie.
II wojnę światową Ryōchū Umeda spędził w Bułgarii, po jej zakończeniu nie mógł przez pewien czas przyjechać do komunistycznej Polski. Przed śmiercią wyraził wolę, aby jeden z jego synów na stałe osiadł w Polsce.