Emilio Aguinaldo y Famy (ur. 23 marca 1869 w Cavite, zm. 6 lutego 1964 w Manili) – filipiński rewolucjonista i polityk. Przywódca powstania o niepodległość Filipin przeciwko Hiszpanii, a później przeciwko Stanom Zjednoczonym.
Życiorys Aguinaldo pochodził z mieszanego małżeństwa, jego ojciec był Chińczykiem, a matka Filipinką. Ukończył studia na Uniwersytecie Santo Tomás w Manili. W sierpniu 1896 został przywódcą tajnego stowarzyszenia Katipunan (był jednocześnie burmistrzem miasta Cavite Viejo), które prowadziło bezskuteczną walkę z Hiszpanami. W grudniu 1897 r. został sygnatariuszem porozumienia z hiszpańskim gubernatorem generalnym, nazwanego „Paktem Biac-na-Bató”. Zgodził się wtedy na opuszczenie Filipin i udanie się na wieczne wygnanie, w zamian za wsparcie finansowe i obietnice liberalnych reform w kraju. Podczas pobytu w Hongkongu i w Singapurze spotkał się z amerykańskimi konsulami w tych miastach oraz z komandorem George’em Deweyem, wtedy też uzgodnił z nimi swój powrót na Filipiny i pomoc dla Amerykanów w ich wojnie z Hiszpanią.