Atomy miały różne właściwości, zależne od kształtu, położenia, prędkości i porządku.
Eklektyczni filozofowie przyrody Eklektycy starali się łączyć wątki z różnych szkół filozoficznych, często w powierzchowny i niespójny sposób. Stąd ich znaczenie jest znacznie mniejsze i są oni świadectwem upadku filozofii przyrody. Najwybitniejszymi z nich byli Archelaos z Aten i Diogenes z Apollonii.
Sofiści
Działający w V i IV w. p.n.e. sofiści byli wędrownymi nauczycielami przygotowującymi uczniów do życia publicznego poprzez nauczanie retoryki, polityki, filozofii oraz etyki. Cechowała ich duża różnorodność poglądów. Skupienie się na problematyce antropologicznej i społecznej było znakiem zmieniającego się oblicza filozofii i zapowiedzą filozofii Sokratesa.
Do najsłynniejszych sofistów zalicza się: Protagoras z Abdery (481–411 p.n.e.) – reprezentujący relatywizmu poznawczego (Człowiek jest miarą wszechrzeczy); Gorgiasz z Leontinoi (ok. 483–375 p.n.e.) – teoretyk wymowy, prekursor teorii sztuki, reprezentował etykę sytuacyjną; Prodikos z Keos (ur. ok. 465–460 p.n.e.) Hippiasz z Elidy (V–IV w. p.n.e.) – wprowadził rozróżnienie physis (natury) i nomos (prawa), zapoczątkowując tradycję prawa naturalnego.
Chronologia
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Presocratic philosophy , Routledge Encyclopedia of Philosophy, rep.routledge.com [dostęp 2023-05-12].
Kategoria:Filozofia starożytna