Filozofia przedsokratejska – okres w filozofii starożytnej przed wystąpieniem Sokratesa, obejmujący filozofów przyrody i często ujmowanych w osobną kategorię sofistów.
Przedsokratyków łączą zainteresowania filozofią przyrody. Podstawowymi problemami były problem podstawowej struktury czy zasady rzeczywistości oraz problem ruchu i zmiany. Odrzucali jednocześnie religijne czy mistyczne wyjaśnienia zjawisk fizycznych. Okres ten nazywany jest okresem przedsokratejskim, gdyż za sprawą Sokratesa filozofia odeszła od problematyki przyrodniczej, zajmując się etyką i antropologią. Problematyka ta była rozpatrywana również wcześniej, głównie przez sofistów, jednak to Sokrates uczynił ją podstawowym zagadnieniem filozofii. Niektórzy przedsokratycy zajmowali się również myślą religijną.
Źródła Poglądy filozofów przedsokratejskich są trudne do odtworzenia, ponieważ nie mamy kompletnej wersji żadnego ważniejszego tekstu. Część z nich (np. Tales) nie spisywała swoich idei. Wszystko, czym dysponujemy, to fragmenty ich dzieł późniejszych filozofów i historyków oraz drobne fragmenty tekstów oryginalnych. Często ich poglądy znamy z omówienia ich krytyków (np. z Metafizyki Arystotelesa). Stąd część badaczy uważa, że przekaz ten może być znacznie zniekształconyEric A.