Najważniejszym punktem sezonu 1983/1984 były igrzyska olimpijskie w Sarajewie. Starty rozpoczęła od zajęcia trzynastego miejsca w slalomie gigancie, jednak trzy dni później zwyciężyła w biegu zjazdowym. W zawodach tych o 0,05 sekundy wyprzedziła Marię Walliser, a o 0,17 sekundy pokonała Olgę Charvátovą z Czechosłowacji. W zawodach pucharowych czterokrotnie plasowała się na podium: 8 stycznia w Puy-Saint-Vincent była druga w supergigancie, 28 stycznia w Megève odniosła pierwsze pucharowe zwycięstwo wygrywając zjazd, dzień później w Saint-Gervais wygrała kombinację, a 17 marca 1984 roku w Jasnej była druga w gigancie. W klasyfikacji generalnej oraz klasyfikacjach zjazdu i kombinacji zajmowała piąte miejsce, a w klasyfikacji giganta była szósta.
W sezonie 1984/1985 wywalczyła Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej. Na podium stawała dwanaście razy, w tym aż osiem razy zwyciężała: 4 stycznia w Mariborze wygrała giganta, w dniach 9-10 stycznia w Bad Kleinkirchheim wygrała kombinację i dwa zjazdy, 13 stycznia w Pfronten była najlepsza w supergigancie, 20 i 21 stycznia w Saint-Gervais zwyciężała w zjeździe i gigancie, a 8 marca 1985 roku w Arosa wygrała kombinację.