Od 1923 r. był zatrudniony w Nadleśnictwie Hoża w Dyrekcji Państwowej w Wilnie. Następnie pracował jako leśnik w Glinnie nieopodal Warszawy. W latach 1924–1929 był zatrudniony w referacie nasiennictwa w Dyrekcji Lasów Państwowych w Warszawie. W 1928 r. po odbyciu szkolenia wojskowego został awansowany na stopień podporucznika rezerwy. W latach 1928–1939 kierował Nadleśnictwem Chylonia (obecnie Nadleśnictwo Gdańsk), należącym wówczas do Dyrekcji Lasów Państwowych w Toruniu. W latach 30. uzyskał tytuł magistra nauk leśnych.
3 września 1939 r. wstąpił ochotniczo do wojska i jako oficer rezerwy walczył w obronie Gdyni i wybrzeża w Morskiej Brygadzie Obrony Narodowej. W dniu 19 września 1939 r. jego jednostka na Oksywiu poddała się i został wzięty do niemieckiej niewoli. Przebywał w obozach jenieckich dla polskich oficerów w oflagach Gross-Born, Neubrandenburg i Prenzlau do początku lutego 1945 r.