Wartownia „Środek” w centrum kwatery, na lewo od drogi (wyłożonej brukiem – ulica Dworcowa) biegnącej do dawnej stacji kolejowej, tuż przy skrzyżowaniu z drogi (ulicy Głównej) Przystań – Pniewo. Bezpośrednią ochronę kwatery zapewniał batalion wartowniczy, którego dowódcą był major Mathes. Batalion miał swoją placówkę na wyspie Upałty i Diablej Górze. Kwatera otoczona była zasiekami z drutu kolczastego, ale nie było tu pola minowego.
Budowa kwatery thumb|250px|left|Kwatera Naczelnego Dowództwa Wojsk Lądowych Budowę kwatery w Mamerkach prowadzono równolegle z kwaterą główną Adolfa Hitlera w Wilczym Szańcu pod przykrywką firmy Chemische Werke „Askania”. Kwaterę budowała Organizacja Todta. (Jej biuro wykonawcze na Europę Środkową i Wschodnią o kryptonimie „Tannenberg I” znajdowało się w Kętrzynie, współcześnie ul. Asnyka). W pierwszym etapie jej budowy wykorzystano robotników zatrudnionych przy budowie Kanału Mazurskiego oraz gotową infrastrukturę techniczną do produkcji betonu. Robotnicy Organizacji Todt skoszarowani byli w okolicach Węgielsztyna i Radziejach. Kwaterę budowała też duża firma budowlana Simensa (Siemens-Bauunion GmbH, firma ta pod koniec XX w. budowała schrony dla Saddama Husajna) i firmy budowlane z Węgorzewa. Ze względu na utrzymanie tajemnicy robotnicy na jednej budowie pracowali po kilka miesięcy.