Alfabet Awesta została spisana alfabetem utworzonym na podstawie książkowego pisma pahlawijskiego. Jednak w odróżnieniu od wielu alfabetów, używanych do zapisywania języków irańskich w okresie średnioirańskim, a wywodzących się z alfabetu aramejskiego, gdzie liczba znaków była ograniczona (alfabet pahlawi – 19 znaków), alfabet awestyjski został znacznie rozbudowany (czasem tylko za pomocą znaków diakrytycznych) i liczył 49 znaków. Tak jak we wszystkich innych alfabetach pochodzenia semickiego, alfabetem awestyjskim zapisywano od prawej strony do lewej.
Z 49 liter 14 służy do oznaczania samogłosek, a 35 spółgłosek. Nie istnieje skodyfikowana transliteracja, najczęściej stosuje się, na podstawie alfabetu łacińskiego, następującą (choć w literaturze polskiej często część oddaje się rodzimymi np. dwuznak sz zamiast š): samogłoski: a ā e ē ə ə̄o ō å ą i ī u ū spółgłoski: k g γ x xʷ č ǰ t ϑ d δ t̪ p f b w β ŋ ŋʷ ṇ ń n m y v r s z š ṣ̌ ž h ḣ
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Strona poświęcona językowi awestyjskiemu Podręczniki do nauki awestyjskiego, teksty Awesty w oryginale i tłumaczeniu, słownik i materiały na temat zaratusztrianizmu Gramatyka młodszego języka awestyjskiego Gramatyka starszego języka awestyjskiego Kurs awestyjskiego online University of Texas at Austin Czcionki awestyjskie
Kategoria:Języki irańskie Kategoria:Języki starożytne Język awestyjski