Startował jeszcze przez kolejne trzy lata, uzyskując jednak coraz słabsze wyniki. Jeszcze cztery razy stawał na podium, po raz ostatni w karierze dokonał tego 25 stycznia 1987 roku w Kitzbühel, gdzie był drugi w kombinacji. W klasyfikacji generalnej plasował się poza najlepszą dziesiątką, jednak w sezonie 1986/1987 zajął drugie miejsce za Zurbriggenem w klasyfikacji kombinacji. W 1987 roku startował na mistrzostwach świata w Crans-Montana, jednak nie ukończył żadnych zawodów. Brał także udział w igrzyskach olimpijskich w Calgary, zajmując szóste miejsce w gigancie oraz dwunaste w supergigancie. W marcu 1988 roku zakończył karierę.
W latach 1978, 1980, 1983, 1984 i 1985 był wybierany sportowcem roku w Liechtensteinie. W 1977 roku został mistrzem Szwajcarii w kombinacji, a rok później zwyciężył w slalomie. Od 2007 roku jest prezydentem Związku Narciarskiego Liechtensteinu.
Jego siostry: Hanni i Petra, szwagier Harti Weirather oraz siostrzenice: Tina Weirather i Jessica Walter również uprawiali narciarstwo alpejskie.