Tam napisała swój pierwszy esej zatytułowany „On Nothing”. Po ukończeniu szkoły otrzymała propozycję studiów na Manhattanville College.

Planowała studiować medycynę, co oburzyło jej rodzinę, gdyż wiązało się z zajęciami anatomii, na których musiała mieć do czynienia z nagimi ciałami ludzkimi. W rzeczywistości poważniejszą przeszkodą był brak środków na sfinansowanie dalszej edukacji, gdyż w tym okresie rodzina utraciła większość majątku na skutek kryzysu finansowego w Meksyku. Ponadto jej dyplomu nie chciały uznać uczelnie w Meksyku, ponieważ była to szkoła prywatna. Ojciec namówił Elenę na kurs pisania na maszynie, ale zamiast kariery sekretarki, postanowiła zostać dziennikarką i dzięki koneksjom rodzinnym zdołała przeprowadzić wywiad z ambasadorem USA, który ukazał się w 1953 roku jako jej debiut w „Excélsior”. Od tej pory zajmowała się przeprowadzaniem wywiadów i relacji z wydarzeń towarzyskich i dzięki znajomości trzech języków, przez dwa lata pracowała w redakcji czasopisma „Excélsior”. Po dwóch latach Poniatowska podjęła pracę w konkurencyjnym w czasopiśmie „Novedades”, w którym pisała o modzie, kosmetykach i wydarzeniach z życia znanych osób.